"Nie płacz w liście
nie pisz, że los Ciebie kopnął
nie ma sytuacji na ziemi bez wyjścia
Kiedy Bóg drzwi zamyka - to otwiera okno
Odetchnij, popatrz
Spadają z obłoków
małe wielkie nieszczęścia potrzebne do szczęścia
a od zwykłych rzeczy naucz się spokoju
i zapomnij, że jesteś, kiedy mówisz, że kochasz"

ks. Jan Twardowski


















wtorek, 24 stycznia 2012

Przemytnicza wioska...




 Wiem, że w dzisiejszych czasach nie planuje się dzieciom życia, zwłaszcza małżeństwa, ale Wiktor jest taki fajny... i ma takich dobrych rodziców!!!



Ale miało być o Polperro... oto one w całej swej okazałości: wąskie, małe, urocze...



Z licznymi pubami i restauracjami, oczywiście pełnymi w niedzielne popołudnie...


A oto słynny port, w którym to dochodziło do historycznych przekrętów...

Hania uwielbia morze...

niedziela, 22 stycznia 2012

Historia moich świeczek

Po krótkiej przerwie na naukę robienia mydełek i "bomb" do kąpieli znów powróciłam do świeczek, które jednak są i łatwiejsze i chyba nieco tańsze. Jak się to zaczęło? To moje wieczorne lanie wosku? Szczerze powiedziawszy to chyba dzieci sprawiają, ze zaczynasz myśleć o robieniu czegoś. Gdy siedzisz w domu, bo dzieci są jeszcze malutkie i potrzebują Twojej obecności, to przychodzi czas, że czujesz się jakoś zmęczona tym "nic-nie-robieniem". Do pracy nie chce się jeszcze wracać, a dzień wypełnia ci zabawa, czytanie i oglądanie bajek, zabawy w ogrodzie czy na placu zabaw, a w międzyczasie sprzątanie, gotowanie, pranie, wymienianie pieluch, karmienie itd. To wszystko jest piękne i bardzo potrzebne, zwłaszcza nasza najzwyklejsza obecność, ale przychodzi moment, kiedy ta zabiegana mamusia (choć po stanie domu wcale nie widać, że taka zabiegana) chciałaby coś zrobić dla siebie. Dla jednej będzie to fitness, dla drugiej łażenie po galerii handlowej, dla trzeciej jakieś spa czy masaż a jeszcze dla innej to coś, co pozwoli jej chociaż na chwilę zapomnieć o tym, że jeszcze w pralce pranie, że trzeba wyjąć mięso z zamrażarki by się na jutrzejszy obiad rozmroziło, o tym że cały pokój w zabawkach, i że jeszcze trzeba przegotować wodę by na rano była (do mleka modyfikowanego)...
Poza filmem i książką odnalazłam swoje zajęcie, które całkowicie pochłania mnie przez ten króciutki czas. Czysty relaks, skupienie uwagi tylko na jednej rzeczy ( a nie na dziesięciu)... Pewnie każda z mamusiek tęskni za czymś takim...
Moja przygoda ze świecami zaczęła się nie tak dawno... i jeśli dobrze pamiętam, to było to na przełomie wiosny i lata, czyli nieco ponad pół roku temu. Choć pierwszą zrobiłam z moim tatą bardzo dawno temu. Mój tata wbił do kawałka drewna za pomocą gwoździa zwykłą świeczkę. Następnie ją zapalił a potem w płomieniu podgrzewał kredki świecowe, a te topiąc się ślicznie spływały po świeczce oblepiając ją kolorowym woskiem. Również i ja zaczęłam je robić z wosku, a właściwie z parafiny. Później zrobiłam ich troszkę z żelu, ale ze względu na wysoką cenę wosku żelowego w Anglii, pozostałam przy świecach woskowych.
Co jest potrzebne do zrobienia świeczki?
1. Wosk: parafinowy, żelowy, pszczeli... oraz stare niedopalone świeczki, albo najtańsze do przetopienia
2. Pojemnik do topienia w kąpieli wodnej (stary garnek, albo specjalny pojemnik)
3. Forma - mogą to być różnokształtne specjalne formy, ale i również pojemniki po jogurtach, pudełka po herbatach i co tam tylko się znajdzie.
4. Barwniki do świec
5. Olejki zapachowe
6. Knoty - jeśli przetapiamy świeczki, to knot już mamy
Instrukcja: Wosk topimy w kąpieli wodnej, dodajemy barwnik i ewentualnie lejek zapachowy i wlewamy do formy, w której wcześniej umieściliśmy knot.
Łatwe?????? No jasne, że nie, zwłaszcza jak się to robi po raz pierwszy!!!

Dlatego zamieszczam poniżej instrukcję fotograficzną...


Potrzebujemy pojemnik, w którym będziemy rozpuszczać wosk lub parafinę. Ja mam takie coś:



Rozpuszczanie wosku zajmuje sporo czasu, więc można to robić gotując, oglądając tv, buszując po internecie itp. ale jeśli niedaleko są dzieci, to należy wtedy bardzo uważać, by z ciekawości nie zrobiły sobie krzywdy. Gdy świeczki (jeśli ich używamy) już są rozpuszczone, wyjmujemy knoty (ważne by ich wcześniej nie przeciąć, przydadzą się na pewno przy robieniu innych świec)...


... i odstawiamy je gdzieś na boku, najlepiej wyprostowane.


Następnie dodajemy barwnik do świec i mieszamy...

 ... można dodawać różne kolory, ważne by uzyskać chciany kolor. Kolor wosku gorącego różni się od wystygniętego, więc najlepiej wziąć kropelkę i poczekać chwilkę by się przekonać jaki kolor w rzeczywistości otrzymamy.


W międzyczasie przygotowujemy nasze formy do świec. Na poniższym zdjęciu widać formę piramidy. Już wcześniej zaczęłam w niej robić świeczkę i jest częściowo zalana woskiem. Knot musi być w górnej części przytrzymywany, by nie padł do środka, oraz aby przebiegał przez środek świecy.



Przy robieni świec posługuję się również nie profesjonalnymi formami czyli takimi zwykłymi silikonowymi. Nadają się one równie dobrze do mydełek, muffinek, świeczek i czekoladek.

Specjalne formy mają z jednej strony otworek na knota, którego dokładnie okleja się np. modeliną. Zaleca się posmarowanie formy od środka olejem. Nie zawsze to robię, ale świeca z niej na pewno wychodzi łatwiej. Jeśli są z tym problemy to warto na jakiś czas wystudzoną formę ze świecą włożyć do zamrażalnika, ale niestety to powoduje czasem delikatne pęknięcia zewnętrznej warstwy świecy.



Następnie wlewamy gorący wosk do form - ostrożnie i powoli, raczej nie po ściankach, tylko do środka.



 Teraz czekamy, aż wosk zastygnie, ale tylko w przypadku form z włożonym knotem. Przy formach niskich, lub bez otworków na knota, czekamy aż wosk nie będzie cieczą, ale nadal będzie ciepły. Wąskim patyczkiem robimy w środku dziurkę i wkładamy do niej knotka, po czym szybko podpieramy go patyczkami by nie wpadł do środka. Przy zalewaniu kolejną porcją wosku (jeśli robimy kolorowe świeczki), będzie to konieczne!


Następnie zalewamy kolejną porcją wosku, przygotowaną tak samo jak poprzednią. Jeśli zależy nam, aby kolory oddzielone były od siebie w sposób bardzo wyraźny, formę umieszczamy w zimnej wodzie. Wosk zastygnie natychmiast i kolory się nie wymieszają - różnica jest niewielka gdy jest więcej wosku, ale jeśli robimy "zebrę" czyli sporo warstw kolorów, warto chłodzić.


Gdy wosk całkowicie wystygł, wyjmujemy świeczki z form i przycinamy knoty na odpowiednią długość - wszystko zależy od wielkości świeczki.


Oto co mi wyszło tym razem:




 Teraz proste???


A skąd wziąć te wszystkie potrzebne składniki??? Swoje pierwsze świeczkowe zakupy zrobiłam tutaj: http://www.krainaswiec.pl/sklep/index.php i polecam, zwłaszcza na początek zestawy do robienia świec.

piątek, 20 stycznia 2012

Podziękowanie

Moi drodzy, bardzo chciałam Wam podziękować za wszystkie głosy... Mój blog zajął 41 miejsce na ponad 700 zgłoszonych blogów - to brzmi jak zwycięstwo, bo nim już jest... Dziękuję za każdego sms-a z osobna, dzięki Wam ktoś pojedzie na turnus rehabilitacyjny. Chciałam powitać nowych czytelników, którzy pojawili się, szczególnie w ostatnim czasie. Bardzo się cieszę, że nowe osoby dowiedziały się o Asi, bo to szczególna dziewczynka, jak i jej młodszo-starsza siostra Hania. Dziękuję za Waszą obecność.

Niech ta piosenka będzie wyrazem mojej wdzięczności - wczoraj się w niej zakochałam, więc na świeżo...


czwartek, 19 stycznia 2012

Charity Valentines Day

Świat komercji, reklamy, stwarzania pseudo potrzeb, rządzi w Anglii każdym świętem. Ale nie tak delikatnie jak u nas... Ledwo minęły święta, a natychmiast pojawiły się dekoracje walentynkowe. Wszystko na czerwono w serca... Potem pewnie zniknie napis dotyczący walentynek a pojawi się Dzień Mamy (obchodzony zazwyczaj w marcu). Jak tylko ten minie wszystko zamienią na zajączki i kolorowe jajka... I TAK DALEJ...

Tak więc i ja się do tego dopasowałam i stworzyłam coś na potrzeby Anglików. Będzie to wystawione w 4Children Centre w Plymouth... Charytatywnie na rzecz Asi.

WALENTYNKOWE ŚWIECZKI







WALENTYNKOWE SRECA-BOMBY DO KĄPIELI








WALENTYNKOWE MYDEŁKA




Ach te siostry...

Moje dziewczyny czasami miewają bardzo fajne chwile, kiedy się razem chichrają, zaczepiają, duszą tzn. przytulają. Asia wtedy tak ładnie skupia wzrok na Hani oczekując więcej...  A jeśli w tym czasie mam pod ręka aparat fotograficzny, to rozkręcają się na całego. Uwielbiają te nasze domowe sesje zdjęciowe.





środa, 18 stycznia 2012

Mały uczeń

Mój mały uczeń... w swoim mundurku. Drugi dzień minął równie dobrze, jutro basen więc będzie w siódmym niebie...
Jak ten czas szybko leci, Asia jest już w szkole...


W końcu dzisiaj dostaliśmy "mundurek". Bardzo ta idea mi się podoba - praktyczne i wygodne. Wszyscy tak samo. Człowiek przynajmniej nie zastanawia się w co ubierze dziecko do szkoły. Szkoda, że w Polsce nie do końca się to przyjęło.


wtorek, 17 stycznia 2012

Pierwszy krok w... lesie, czyli w Woodland Special School


Pierwszy dzień w tej pięknej szkole minął po prostu rewelacyjnie. Obawiałam się, że Asia będzie marudzić. Na dodatek Olek przez pomyłkę wziął komórkę, więc w razie draki o niczym byśmy nie wiedzieli. Ale była cudowna. Gdy mnie zobaczyła, nie posiadała się z radości... i była tak spokojna jak nigdy. I trochę śpiąca po tych wszystkich przeżyciach. Śmiali się z niej, bo były zajęcia na trampolinie i moje dziecko nie chciało zejść, chciało jeszcze i jeszcze i była taka szczęśliwa tam... skąd ja to znam - dobry dzień na zaczynanie szkoły. Potem zajęcia w sali do stymulacji wzroku, mój Boże, jaki oni tam mają sprzęt!!! W takiej sali Asia mogłaby siedzieć cały dzień. Z wrażenia i z dużej ilości zjedzonego lunchu dwa razy wypełniła pampersa na śmierdząco... 
Asi klasa nazywa się BEECH. Jest w niej jakichś ośmioro dzieci, w tym Polak - Bartuś, oraz pani Agnieszka - jedna z asystentek nauczycielki. Lekcje zaczynają o 9 rano a kończą o 15:30. Dzieci są przywożone i odwożone busikami oraz specjalnymi taksówkami. Myślę, że za jakiś miesiąc i my skorzystamy z tej formy dojazdu do szkoły. Dodam, że widok jest niesamowity gdy ponad 15 busików otwiera się, spuszczane są windy, a z środka wydostają się (na różne sposoby) uśmiechnięte i szczęśliwe dzieciaki!!!

O samej szkole jeszcze napiszę specjalnego posta, muszę ją tylko lepiej poznać, porobić zdjęcia, popytać o szczegóły. A na razie polecam poniższe linki:


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...