"Nie płacz w liście
nie pisz, że los Ciebie kopnął
nie ma sytuacji na ziemi bez wyjścia
Kiedy Bóg drzwi zamyka - to otwiera okno
Odetchnij, popatrz
Spadają z obłoków
małe wielkie nieszczęścia potrzebne do szczęścia
a od zwykłych rzeczy naucz się spokoju
i zapomnij, że jesteś, kiedy mówisz, że kochasz"

ks. Jan Twardowski


















Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dogoterapia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dogoterapia. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 20 września 2012

Pływanie z Allegro

Tylko raz Asia pływała z Allegro... Ale wystarczyło, by Allegro mnie zachwyciła!!! W porównaniu z innymi delfinami jest duża, ociężała z rozstępami na grzbiecie. Ale miałam okazję obserwować ją i jej niesamowite starania przez 30 minut. Byłam zdumiona jak bardzo się stara, czy to "tańczyć", czy "śpiewać", czy łapać i przynosić piłkę. Jej powolność bardzo Asi służyła. Bez problemu sama mogła ją złapać czy się do niej przytulić. Stałam z boku i mój podziw nie miał końca. Nie wiem, co ona jeszcze ma takiego, czego nie wyłapałam u innych delfinów, ale po prostu uwielbiałam na nią patrzeć. I myślę, że tu nie chodzi tylko o tresurę... ona po prostu jest inteligentna i empatyczna...


Przy brzegu... witanie z delfinami...






Nagroda dla Allegro, smaczna rybka...


Obowiązkowe buziaki...



Śpiewanie...



To, co Asia w tym roku uwielbiała najbardziej, szybkie przejażdżki...


Tu Allegro wykazała się niesamowitą cierpliwością, Asia również...




Taniec Allegro...




I kolejna przejażdżka, których w czasie tej sesji było sporo...





Piękna Allegro...



poniedziałek, 11 lipca 2011

Dogoterapia

"Dogoterapia to najbardziej naturalny sposób “przemycenia” trudnych, czasem żmudnych ćwiczeń wspomagających rehabilitację z pomocą odpowiednio wybranych i przygotowanych psów. Dzieci nie lubią wykonywać “suchych” gestów, za którymi nic się nie kryje. Pies daje możliwość wykonania ćwiczeń w naturalny sposób i jednocześnie okazania uczuć. Jeśli nam się uda, to jest to nasza wspólna wygrana."

Nam się to niestety nie udało. Pierwsze dogoterapeutyczne spotkania miała Asia w Ośrodku Wczesnej Interwencji w Żorach latem 2009roku. Asia nie bała się psa, on dla niej nie istniał. Udawała, że go nie widzi, nawet jak niechcący go dotknęła, nie zwracała na niego uwagi. Zachęcana do przytulenia się, wpadała w histerię i uciekała z sali. Po kilku takich zupełnie nieudanych spotkaniach zrezygnowaliśmy z tej formy terapii. Powróciliśmy do niej wczesna wiosną 2010roku. Tym razem piesek, o imieniu Dakota,  przyjeżdżał do nas do domu. Nie było źle, choć nadal Asia nie zwracała uwagi na pieska. Postęp polegał na tym, że już nie uciekała i nie wpadała w histerię. I czasem nawet sama podchodziła by dotknąć psa. 
Zauważyliśmy, że pies dla Asi istnieje w momencie wydawania głosu. Za każdym razem gdy zaszczekał, Asia przybiegała na swych kolanach, śmiała się, dotykała go i czasem nawet zanurzała nos w ciepłym jego ciele.
Natomiast to wszystko niestety na tym się kończyło. Największym plusem tej dogoterapii, było zachowanie Hani , które dość szybko z lęku zamieniło się w zabawę i karmienie. Ze względu na ograniczone Asi możliwości, po kilku spotkaniach terapię zawiesiliśmy.

Próby oswajania, może kolejnym razem pójdzie lepiej...

Hania była bardzo zaangażowana w karmienie Dakoty

Wspólne zabawy, w końcu i Asia przeszła przez tunel za Dakotą i Hanią
   
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...