"Nie płacz w liście
nie pisz, że los Ciebie kopnął
nie ma sytuacji na ziemi bez wyjścia
Kiedy Bóg drzwi zamyka - to otwiera okno
Odetchnij, popatrz
Spadają z obłoków
małe wielkie nieszczęścia potrzebne do szczęścia
a od zwykłych rzeczy naucz się spokoju
i zapomnij, że jesteś, kiedy mówisz, że kochasz"

ks. Jan Twardowski


















czwartek, 25 października 2012

Pożegnanie

I przyszedł w końcu czas pożegnań. W ostatnie dni tak sobie leżałam na leżaku przy basenie i się zastanawiałam, czy starczy mi tego słońca na cały rok? Miałam nadzieję, że tak, ale na wszelki wypadek chłonęłam ile się dało. Hania nazwała to "przytuleniem słoneczka" - tak też to odczuwałam...
Miło było... fantastyczni ludzie, piękne miejsce, smaczne jedzenie, gościnni i uwielbiający dzieci Turkowie oraz delfiny - udało się po raz drugi - dzięki ludziom hojnego serca. 

Cóż, szkoda będzie wyjeżdżać, ale wierzcie mi, nie ma to jak w domu, a wiedzą o tym najlepiej dzieci, zwłaszcza takie jak Asia, dla których rutyna i własny kąt są jak dla nas powietrze do oddychania. A poza tym niecierpliwość, co też zmieni bądź wniesie tegoroczna terapia.



Pożegnanie rozpoczęliśmy tuż po ostatniej sesji z delfinami. Najpierw były czułe uściski z Agnieszką. Może i Asia nie potrafi powiedzieć "dziękuję", ale na pewno potrafi to okazać. A potem z Omerem, treserem z delfinarium, który całe dwa tygodnie musiał czekać na to jedyne przytulenie Hani... Ale warto było, może do przyszłego roku Hania go nie zapomni i pójdzie łatwiej. Proszę, co czyni codzienne przekupstwo. Ale trafiło na miłośnika słodyczy i nieśmiałość poszła w odstawkę.


Mam dużą nadzieję, że w przyszłym roku znowu trafimy na tę samą ekipę...




Przyszedł też czas na oficjalne pożegnanie i wręczanie pamiątkowych dyplomów. Byliśmy bardzo zaskoczeni, gdyż również i Hanusi go przyznano... w końcu sama pływała z Isis.



Trzeba było też pożegnać ten piękny widok z naszego balkonu...


środa, 24 października 2012

Nasze rodzinne pływanie z delfinami

I nadszedł ten dzień... przyznam, że nie cieszyłam się tak bardzo, bo to oznaczało zakończenie tego cudownego wyjazdu, terapii, przebywania z innymi wspaniałymi ludźmi. Ale Hania i inne dzieciaki wyczekiwały cały pobyt, by móc w końcu doświadczyć tego, czego doświadczało ich rodzeństwo... PŁYWANIA Z DELFINAMI.

Wszyscy uzbrojeni w kapoki, weszliśmy do basenu, gdzie pływały Allegro, Isis i mały 3-miesięczny rozbójnik. Posłuszni treserowi, podpłynęliśmy razem do przeciwległego brzegu i zaczęliśmy nasze przywitanie z Isis, delikatne jej dotykanie oraz...

CAŁOWANIE!!!


Hania nas zaskoczyła odwagą, chciała dać też buziaki, ale oczywiście jak to ona...SAMA.


A, że w czasie pobytu nauczyła się pływać i nurkować, wraz z Agnieszką, naszą terapeutką zdecydowaliśmy, że popłynie sama. Tylko ona i delfin... no i oczywiście drugi, mały delfinek.


Hania była dzielna, zauroczona tym, co dzieje się wokół niej.




Potem była moja kolej... dałam radę...



Coś pięknego...


A potem Olo...



Piękny prezent od delfinarium...

poniedziałek, 22 października 2012

Ostatnia sesja

I nadszedł w końcu ten dzień... ostatnia sesja, ostatnie spotkanie z delfinem. Obfitowało ono głównie w stymulację rączki. Asia chętnie wkładała ją do pyszczka Isis. Miała przy tym sporo radości. Tego dnia, na zakończenie wspólnej przygody, Isis pozwoliła się dosiąść, a także kilka razy przewiozła Asię po basenie.











Był to też dzień wyczekiwany przez Hanię, gdyż tego dnia..., ale o tym w następnym poście...

sobota, 20 października 2012

Wieczorne mini disco

Nasz urlop to była nieustająca rozrywka. Poranki z delfinami, popołudnia urozmaicane zajęciami z terapeutami, a wieczory iście taneczne. Moje dziecko, to młodsze, jak zawsze nieśmiałe, wieczorami wpadało na scenę i na ile potrafiło, na tyle brało udział w tańcach. Tak jak i w zeszłym roku, najfajniejsza była piosenka "Buli, buli". Hania świetnie sobie radziła z pokazywaniem, nadążała za muzyką i była przy tym tak zabawna...
Tak więc w każdy wieczór mieliśmy okazję po raz kolejny podziwiać tańczące dzieciaki... 






p.s. a w przyszłym roku znowu zatańczymy, może Asia również...

środa, 17 października 2012

Hania jako fotomodelka...

Jak tylko gdzieś biorę ze sobą mój aparat fotograficzny, zawsze przed obiektywem pojawia się Haniutek... I co tu zrobić? Nie odczepi się, jak nie będzie miała całej serii, ha ha. A, że jest fotogeniczna, to z przyjemnością "cykam", tylko jak tu z jej tysięcy zdjęć wybrać to najładniejsze? Nie da rady...

Tegoroczna sesja z Kusadasi, a właściwie to taka garstka...








wtorek, 16 października 2012

Zajęcia popołudniowe - arteterapia

Kolejne zajęcia, które miały spore wzięcie wśród dzieciaków, to zajęcia artystyczne... Malowanie, lepienie, ozdabianie baloników... To ostatnie przysporzyło nam trochę problemów, bo w trakcie zajęć balonik pękną, więc na szybciora robiliśmy drugiego i wyszedł jeszcze ładniejszy. Niestety wieczorem spotkało go to samo, co jego poprzednika, więc Hania ozdobiła siebie. Poniżej Hania w przebraniu. Jakby kto pytał, jest balonikiem...


W zajęcia zawsze bardzo byli zaangażowani terapeuci... oto wspólne dzieło Tomka i Hani.



wtorek, 9 października 2012

Zajęcia popołudniowe - piaskoterapia

Nasze popołudniowe zajęcia miały miejsce również na plaży. Jedni pluskali się w wodzie, inni budowali zamki z pięknymi wodnymi fosami a jeszcze inni cieszyli się piaskowymi masażami. Asia, jako że uwielbia wygrzewać się w słońcu, zwłaszcza na ciepłym piasku, była szczęśliwa mogąc po prostu leżeć. Nic więcej jej do szczęścia nie było potrzeba. 




Ale znalazła się "ciocia" Magda, która postanowiła zrobić coś więcej... Masowanie piaskiem bardzo przypadło Asi do gustu. Cierpliwie leżała i pomrukiwała pod nosem. Dla dzieci z zaburzoną sensoryką to wspaniałe doświadczenie. Asia zawsze uwielbiała piasek, ale niestety zawsze wkładała go do buzi... Piszę w czasie przeszłym, gdyż byliśmy tak zaskoczeni jej zachowaniem... Po raz pierwszy w te wakacje nie była zainteresowana, by go doświadczać ustami i zmysłem smaku...






Po takim masażu była tak zrelaksowana... ale cóż, trzeba było się z tego piachu wyczyścić. Pierwsze spłukiwanie było w morzu, kolejne w basenie, ale i tak po wieczornej kąpieli, w wannie pozostało go pełno.

Kolejną nowością dla nas było to, że Asia polubiła pływanie w morzu, oczywiście jeśli nie było fal. W motylkach i kapoku skakała sobie w wodzie na prawej nodze popiskując przy tym pod nosem.

niedziela, 7 października 2012

Zajęcia popołudniowe - ujeżdżanie delfina

Kolejnymi popołudniowymi zajęciami były nasze wspólne spotkania w małym basenie przy hotelu. Oczywiście wszystkie rodziny można było spotkać tam od rana do wieczora, ale niektóre popołudnia mieliśmy okazję spędzać również w towarzystwie terapeutów, którzy natomiast mieli okazję pobawić się z dziećmi, poszaleć czy wypróbować różne pozycje w wodzie, by usprawnić delfinoterapię. 

Asia uwielbiała wodę, można ją było zostawić samą i tylko z boku obserwować. 


Hania uwielbiała psocić, więc wraz z kolegą Kubą wymyślili piracki statek i pływali po całym basenie w poszukiwaniu skarbów, które rabowali.


Ale był to tez fantastyczny czas dla rodziców. Mamuśki mogły poleżeć na leżakach i poplotkować trochę, a tatusiowie znaleźli sobie zajęcie... rywalizację w ujeżdżaniu delfina!!!
Nie było to łatwe zajęcie, po kilku próbach byli wyczerpani i bliscy poddania się, ale...


...terapeutka Agnieszka zdradziła tajemnicę najlepszej metody dosiadania delfina i w końcu się udało...


Olo dumnie przechadzał się na grzbiecie delfina po całym basenie.



Śmiech a następnie wielki podziw można było zauważyć wśród basenowej publiczności. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...