"Nie płacz w liście
nie pisz, że los Ciebie kopnął
nie ma sytuacji na ziemi bez wyjścia
Kiedy Bóg drzwi zamyka - to otwiera okno
Odetchnij, popatrz
Spadają z obłoków
małe wielkie nieszczęścia potrzebne do szczęścia
a od zwykłych rzeczy naucz się spokoju
i zapomnij, że jesteś, kiedy mówisz, że kochasz"

ks. Jan Twardowski


















niedziela, 19 maja 2013

Słonecznie i radośnie...









Wczoraj był najcieplejszy dzień tej wiosny, więc nie marnowaliśmy wysyłanych promieni słonecznych i spędziliśmy całe popołudnie poza domem, wygrzewajac się ile tylko wlezie. Szczególnie Asi ten pomysł przypadł do gustu i na placu zabaw wyłożyła się na bezpiecznej posadzce i wchłaniała ciepło każdym skrawkiem swojego ciała.



Przebywajac z dziewczynkami na placu zabaw, tak sobie pomyślałam, że w każdym z krajów, w którym byłam, chciałabym, aby na placach zabaw były drzewa dajace cień - w każdym tylko nie w Anglii. Tutaj, choć średnia temperatur pewnie wyższa niż w Polsce, Słońce częściej jest schowane za chmurami, więc nawet gdy jest bardzo ciepło, nikt nie siedzi w cieniu...




Jak bardzo ciepło było? Nadal bardzo daleko do polskich temperatur (przecież nie będę porównywać z południem Europy), ale tak nie więcej niż 18 C... Odczuwalna, to zależy czy powiał od morza czy nie, bo niestety wiatr ochładza...
Szkoda tylko, że tak same, bez Ola... Ale jeszcze tylko dwa tygodnie i dołaczy do nas, jak tylko zda całoroczny egzamin...





Wskazówki dla tych, którzy planuja nas kiedykolwiek odwiedzić: 
Nie liczcie na słońce, może będzie a może nie;
Zabierzcie coś przeciwdeszczowego, może się przyda, a może nie;
Tutaj deszcz nie jest przeszkoda do niczego... na prawdę, wszystko można robić;
W deszczu też jest pięknie;
Pamiętajcie, że najważniejsze jest dla nas spotkanie z Wami;
Warto odwiedzać tutaj swoich przyjaciół, ale nie warto wydawać kokosów na noclegi tylko po to, by w ciagu dnia przemoknać do suchej nitki ;-))

sobota, 11 maja 2013

Eden Project

Święta nie były zbyt ciepłe, więc postanowiliśmy się zagrzać w wyjątkowym miejscu - ogrodzie botanicznym w Kornwalii. Jego wyjątkowość polega na tym, że jego zasadniczą częścią są kopuły przepuszczające światło i wilgoć oraz, że jest on podzielony na trzy biomy:

1. Biom tropikalny wilgotny (Rainforest Biom) - jest uznany za największą szklarnię świata, zajmuje powierzchnię 1,3 hektara, mam 55 metrów wysokości i 200 metrów długości.

2. Biom tropikalny suchy (Mediterranean Biom) - ma powierzchnię 0,6 hektara i 135 metrów długości.

3. Biom zewnętrzny, czyli ogrody - łagodny klimat kornwalijski pozwala na uprawę roślin strefy śródziemnomorskiej.


Jako, że kopuły wyglądem przypominają plastry miodu, to i pszczoła musiała się znaleźć.




RAINFOREST BIOM


Oj było tu ciepło...

Hania sprawdza co można zrobić z przedstawionych owoców...

Ciekawostki botaniczne - dowiedzieliśmy się czym są i jak wyglądają gdy rosną znane nam na co dzień takie rośliny jak: Cola, Kakao, Kawa.






W szufladkach znajdowały się przeróżne przyprawy, Hania sprawdzała zapach, kolor, i smak.

MEDITERRANEAN BIOM

Biom śródziemnomorski przypomniał nam o zbliżających się wakacjach. Jakoś tak się co roku zdarza, że właśnie w tym klimacie spędzamy swój urlop.


Oliwa i drzewo oliwne...nieodłączna część klimatu śródziemnomorskiego.




A że to wiosna to i tulipany się znalazły...




Eden Project to również część edukacyjna. Jego zadaniem jest ukazanie relacji zachodzących w przyrodzie oraz uwrażliwienie na przyrodę. Każdego roku można zobaczyć różne wystawy lub ciekawe interaktywne projekty.





Jajo, całe wykonane z jednego kawałka granitu pochodzącego z Kornwalii. Do tej pory nie mogę zrozumieć o to chodzi w jego idei...





poniedziałek, 6 maja 2013

"Asiu, jedzonko..."

Każdego dnia Asi nauczycielki wpisują w dzienniczku Asi, co było w szkole robione, jak się Asia zachowywała, jaki miała humor itp. Kilka dnie wróciła z wpisem, który rozbawił mnie do łez:

"Asia has been unsettled in class and trying to leave the room. Today we let her leave to see where she wanted to go. She left the class, walked down the hall, reached for the botton to open the fire door and found the canteen (very clever girl). She found her seat and sat down waiting for lunch. Unfortunately it was not lunch time yet!"

Jakże to typowe zachowanie Asi...a ktoś, kto jej nie zna, powiedziałby, że rodzice zaniedbują dziecko i nie karmią wystarczająco...

I dlatego obecnie w terapii z komunikacji alternatywnej wykorzystywane jest jedzenie... Dziecku wystarczy, że pokaże się gest "jedzenie", albo powie czy po polsku czy angielsku, że jest czas na jedzenie, a uśmiech z twarzy nie schodzi. Jednak jak chce, to rozumie ;-)


A w domu tak czeka na jedzonko...


piątek, 12 kwietnia 2013

Lekcje jazdy na nartach

Będąc w czasie Bożego Narodzenia w Polsce zabraliśmy Hanię na narty... a ta po prostu sruuuuuu na krechę. Zero lęku, ale też zero techniki, więc zdecydowaliśmy, że najbezpieczniej będzie, jeśli popracuje z nią profesjonalista. Instruktor, a właściwie przemiła instruktorka Natalia, wzięła się za Hanię, a ta pozwoliła robić ze sobą co tylko trzeba było.

Najpierw wypożyczyliśmy odpowiedni sprzęt. Kasku jej nie odpuściłam - niech się uczy właściwych nawyków od samego początku. Na rower zasiada też tylko z odpowiednio zapiętym kaskiem.
Jako to Hanka, sprzęt chciała nosić SAMA.


Pierwsza lekcja, pełna przybitych "piątek" była zaskakująco owocna...







W czasie drugiej lekcji, Natalia już nie trzymała Hani czubków nart, a tylko rączki, a od połowy młoda jechała już sama. Trochę jej się nudziło jeździć cały czas pługiem. Pewnie wolałaby nieco szybciej, na krechę, ale Natalia nie popuszczała jej i musiała ćwiczyć prawidłowe ułożenie nart.




TAAAAAKKK, zmęczenie było przeogromne. Hahaha, nie wystarczyło usiąść, trzeba było się położyć by odpocząć.


I posilić się czymś słodkim...


Trzecia lekcja to już prawdziwe popisy... Slalom gigant wychodził prawie jak w wykonaniu polskich narciarek - sióstr Maryny i Agnieszki Gąsienicy-Daniel... Kto wie...



Czwarta lekcja - ostatnia, trwała kilka minut. Pożyczyłam sobie sprzęt, by również nacieszyć się nartami, ale Hania... tylko z mamą i z mamą... Skończyło się histerią i natychmiastowym zakończeniem lekcji. Oczywiście następnego dnia chciała znowu jechać na narty, ale niestety nie było na to już czasu... 

W przyszłym roku, jak się uda, to może zapiszemy ją do przedszkola na stoku... z innymi dziećmi raźniej...

czwartek, 11 kwietnia 2013

Zimowe wspomnienia

Orawa biała, więc nie  jest jeszcze za późno na wspomnienia z naszego zimowego pobytu w Polsce. Tym razem tylko w Jabłonce, i tylko ja i dziewczynki. I tylko na jeden tydzień... To zdecydowanie na krótko, ale cóż, tylko tyle wolnego Asia miała w szkole. Ale za to ile się działo!!! Był śnieg, były mroźne spacery, zabawy z kotem, ale były też urodzinki, na które zjechała się rodzina: druga babcia i drugi dziadzio, ciocia z wujkiem i kuzynostwo dziewczynek. Hania wyszalała się jak dziki zając...

Do zabaw na śniegu wystarczył dobry kombinezon, czapka, rękawiczki ...



...i dziadzio!!! Z którym Hania prawie codziennie jeździła do lasu karmić dziki i syrenki... Przepraszam sarenki, ale Hani przejęzyczenie tak mnie rozbawiło, że zostały "syrenki".


A skoki do zaspy okazały się najciekawszym zajęciem...



Asi wystarczyło wylegiwanie się...


Cóż, śniegu było zdecydowanie mniej niż na Wielkanoc, ale wystarczyło...


Hania znalazła sobie przyjaciela, najlepszego na świecie. I co z tego, że na każdym skrawku skóry na jej rękach pozostawił krwawy podpis...miłość do krwi... Dodam, że wzajemna...


Za to Asiunia mogła spędzać całe dni na spacerach. Słońce i lekki mrozik sprawiały, że nie chciała wracać do domu. Przetestowałam wózek w różnych warunkach i zdecydowanie najlepiej się go prowadzi po ubitym śniegu...


piątek, 22 marca 2013

Urodziny w szkole

Własnie dostałam zdjęcia ze szkoły z urodzinowego przyjęcia Asi. I choć to było dwa miesiące temu, to nadal ciężko mi uwierzyć, że moja starsza baba ma już 6 lat!!!
Swoją drogą to bardzo miłe, że w szkole dbają o takie szczegóły... A zdjęcia z Asią i jej zauważalne zainteresowanie - BEZCENNE...

PS. Jak ja uwielbiam tę szkołę...




środa, 20 marca 2013

Mała śmieszna prośba...

Tak... jeden z moich partnerów z badmintona (ooo, jak to brzmi), potrzebuje poczuć się dowartościowanym...  Jako analityk ludzkich zachowań głowię się o co w tym chodzi - przecież wie, że jest dobry... mam wrażenie, że to taki żeński kawałek jego osobowości - lubi jak się popieści słówkami...
Jody prosił o polubienie piosenki w jego wykonaniu w ramach youtuba oraz o udostępnienie na fb, a co tam, pokażmy, że na obcokrajowców też może liczyć. Dzięki wielkie...


poniedziałek, 18 marca 2013

Przed-wiosennie wrr...

Kochani, wybaczcie tę przerwę... Sporo się działo... wyjazd z dziewczynkami do Polski, cała masa prac pisemnych - nadal czekajacych na napisanie, Broad Peak, który bardzo przeżywałam, teraz temat naszego papieża - większość wie jak się cieszę, choćby dlatego, że tak jak i on, studiowałam na jezuickiej uczelni ;-) i bardzo cenię jezuitów. No a poza tym to PRZEDWIOŠNIE!!! Szlag mnie trafia z ta pogoda, choć tutaj zdecydowanie to nie myślcie, że bez śniegu... Plymouth broni się ciepłem jak może, ale na grad nic nie może poradzić....
Ale myślę, że przed świętami ruszę z pisaniem. Tymczasem dla Was ode mnie:


ps. jak ja ich lubię...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...